Məhəmməd Füzuli

61 Nalədəndir ney kimi avazeyi-eşqim bülənd Qəzəl 62 Göz xətindən mərdümin məhv etmədən bulmaz murad Qəzəl 63 Ey məzaqi-canə cövrün şəhdü şəkkər tək ləziz Qəzəl 64 Cilveyi-əksi-rüxün ayinədə, ey rəşki-hur Qəzəl 65 Yanan eşq atəşinə atəşi-duzəxdən eyməndir Qəzəl 66 Çeşmi-surətbazimə müjgan səfi həngamədir Qəzəl 67 Səbuh üçün mənə dürdi-meyi-şəbanə yetər Qəzəl 68 Gah gözdə, gəh könüldə xədəngin məkan tutar Qəzəl 69 Xoşam kim, dəmbədəm giryan gözüm ol xaki-padəndir Qəzəl 70 Pərişan xəlqi-aləm ahü əfqan etdigimdəndir Qəzəl 71 Qəbrim daşinə kim, qəm odundan zəbanədir Qəzəl 72 Canı kim cananı üçün sevsə, cananın sevər Qəzəl 73 Mehri könlümdə nihan olduğun ol mah bilir Qəzəl 74 Müjəm sərçeşmələr mənzil qılan aşüftə məcnundur Qəzəl 75 Qübari-səcdeyi-rahin xəti-lövhi-cəbinimdir Qəzəl 76 Demiş hər qönçəyə aşiqligim razın səba derlər Qəzəl 77 Səbadən gül üzündə sünbüli-pürpiçü tab oynar Qəzəl 78 Qansı gülşən gülbüni sərvi-xuramanınca var? Qəzəl 79 Vəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdir?! Qəzəl 80 Hüsnün olduqca füzun, eşq əhli artıq zar olur Qəzəl