Məhəmməd Füzuli

321 Saqi, mey ver, söyləyim ol ləli-canandan sənə Qəzəl 322 Xaki-dərini sürməyi-çeşmü bəsər etdik Qəzəl 323 Bahar əyyamıdır, gəlməz, nədəndir, şurə bülbüllər Qəzəl 324 Ol gün ki, görməyir gözümüz öz həbibini Qəzəl 325 Şərh etsəm eşqini, tutar heyrət zəbanımı Qəzəl 326 Od yanaqlı yardan ayrı saldı çün dövran məni Qəzəl 327 Gülüm, hər ləhzə dilindən tutar azar məni Qəzəl 328 Gəl alma qəlbimi məndən, nəsibim qəm olar, canan Qəzəl 329 Qarət etdi yuxumu, uyquma gəldi gecə yar Qəzəl 330 Nə qalıb məndə dilü din, nə də ki, səbrü qərar Qəzəl 331 Mən qəmə öyrənmişəm, biqəm mənə lazım deyil Qəzəl 332 Cəmalın bir günəş tək parladı, nəm qoymadı canda Qəzəl 333 Gər öləndən sonra kuyin etsələr mədfən mənə Qəzəl 334 O yarın gül üzarında, gönül, bir xarə yetdim mən Qəzəl 335 Dünyaya gəlmişik, qəm ilə həmdəm olmuşuq Qəzəl 336 Asiman, sinəni ahım gecələr aldı nişan Qəzəl 337 Utanmaqdan deyil, açmaz söz ol şirinzəban bizdən Qəzəl 338 Səbəb var, istərəm daim xəti-rüxsari-xubani Qəzəl 339 Afət olsan da, könülsən, cismsən, cansan mənə Qəzəl 340 Gülrüxüm, sərvqədim, canına canimdı fəda Qəzəl