Məhəmməd Füzuli

281 Ey səfi-novki-müjən zülfi-məlamət şanəsi Qəzəl 282 Ayinə sevər candan rüxsareyi-canani Qəzəl 283 Məhşər günü görüm derəm, ol sərvqaməti Qəzəl 284 Rəvacın nəqdi-peykanınla bulmuş hüsn bazari Qəzəl 285 Ey, hər təkəllümüm xəti-səbzin hekayəti! Qəzəl 286 Göz qarası əşki-gülgunimdə xalın sədqəsi Qəzəl 287 Ləbin əksi gözüm yaşini mey tək laləgun etdi Qəzəl 288 Ey saçın fikri qamu sevdalərin sərmayəsi! Qəzəl 289 Dün könül dilbərə şərhi-qəmi-pünhan etdi Qəzəl 290 Ey göz, ol nərgisi-xunxarə nigah etmə dəxi Qəzəl 291 Könül, yetdi əcəl, zövqi-rüxi-dildar yetməzmi? Qəzəl 292 Mən kiməm? – Bir bikəsü biçarəvü bixaniman Müxəmməs 293 Dün sayə saldı başimə bir sərvi-sərbülənd Müxəmməs 294 Vay, yüz min vay kim, dildardən ayrılmışam Müxəmməs 295 Ey hərir içrə tənin, mütləq bülur içrə gülab Müxəmməs 296 Tən pozuldu əşki-çeşmi-xunfəşanimdən mənim Müxəmməs 297 Necə bir vəsvəseyi-əql ilə qəmnak olalım Müxəmməs 298 Pərişan halin oldum, sormadın hali-pərişanım Müxəmməs 299 Hasilim bərqi-həvadisdən məlamət dağıdır Müxəmməs 300 * * * Qəzəl