Məhəmməd Füzuli

761 Gəldi bayram ki, ola dəf’ qəmü dərdü məlal Qəsidə 762 Çəmən bəzəndi çiçəklə gəlincə fəsli-bahar Qəsidə 763 Bu vəfasız dəhrdə biz dərdə olduq mübtəla Qəsidə 764 Ey üzü, qəddi, ləbi, xətti cahanə şur salan Qəsidə 765 Yenə ətrafə ətir saçmadadır badi-səhər Qəsidə 766 Lütfə bax, gör nə gözəl mənzəreyi-xəzradır Qəsidə 767 Gözdə rüxsarın durur, könlümdə mehrin hər qədər Qəsidə 768 Ey Asəfi-zəmanə, bu ovzai-halimi Qəsidə 769 Ey olan parlaq zəkası kainatın aynası Qəsidə 770 Etməmişdir zövqümün şəhdini aludə həva Qəsidə 771 O dəm yetişdi ki, hər ləhzə möhnətim artar Qəsidə 772 Hüsnünə ol sərvərin eşqimi artır, ey xuda Qəsidə 773 Əritdi cismimi möhnət, nəsibim oldu fəna Qəsidə 774 Yol tapmayıram vəslinə yarın məni-nalan Qəsidə 775 Görürsən halımı, lakin sənə bu etməz əsər Qəsidə 776 Nə xoş ki, vəcdə mənim xatirim olub mə’va Qəsidə 777 Onun nəcabətinə, hüsnünə salınca nəzər Qəsidə 778 Sevincimin səbəbi hüsnün olmuş, ey canan Qəsidə 779 Gətirdi vəcdə məni qamətin çü sərvi-rəvan Qəsidə 780 Qəlbimə nur saçdı eşqin, hüsnün olcaq cilvəgər Qəsidə