Məhəmməd Füzuli

521 Hüsn bağı gül camalından alıbdır ziyvəri Qəzəl 522 Rəhi-eşqə düşəli yarım olubdur tovfiq Qəzəl 523 Tərk etdi yar, etdi məni biqərar eşq Qəzəl 524 Könül dərdi sənin eşqindən olmuş aşiqə hasil Qəzəl 525 İstər ki, yardan bizi etsin cida fələk Qəzəl 526 Əzilsəm, torpağımdan çıxmasın toz istəmiş dövran Qəzəl 527 Min dərdlinin əlacı olmuş əlinlə hasil Qəzəl 528 Qəmi-hicrində mənə vermədi üz bir elə hal Qəzəl 529 Sənin qəminlə, gülüm, biqərar olubdur dil Qəzəl 530 Göz könüldən, qəlb gözdən çox, inan, istər səni Qəzəl 531 Qaşların sevdasına könlüm düşübdür müttəsil Qəzəl 532 Tel üstündən başa taxmış çələng ol məhliqa güldən Qəzəl 533 Sabah bayramdır, ey ömrüm, aman ver, eyləmə təcil Qəzəl 534 Gülüm, yolunda qəmi bihesabdır könlün Qəzəl 535 Məgər ki, quş dilin anlar qızıl gül Qəzəl 536 Tökülüb zülfi-pərişan üzünə halə misal Qəzəl 537 Kirpiyindən qanlı bir köynək geyinmişdir tənim Qəzəl 538 Muradə yetmədən kuyindən, ey siminbədən, getdim Qəzəl 539 Lalə üzlü o gözəlsiz yerim olmuş külxən Qəzəl 540 Sənin qəmində əsiri-qəmü bəla oldum Qəzəl