Məhəmməd Füzuli

81 Ey gül, nə əcəb silsileyi-mişki-tərin var Qəzəl 82 Ləhzə-ləhzə ləbin anıb edicək əfqanlar Qəzəl 83 Tökdükcə qanımı oxun, ol asitan içər Qəzəl 84 Girib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylər Qəzəl 85 Saçın əndişəsi təhriki-zənciri-cünunumdur Qəzəl 86 Məndə Məcnundan füzun aşiqlik iste’dadı var Qəzəl 87 Müqəvvəs qaşların kim, vəsmə birlə rəng tutmuşlar Qəzəl 88 Aşiyani-mürği-dil zülfi-pərişanındadır Qəzəl 89 Saqiya, cam tut ol aşiqə kim, qayğuludur Qəzəl 90 Məni zikr etməz el, əfsaneyi-Məcnunə mayildir Qəzəl 91 Ol pərivəş kim, məlahət mülkünün sultanıdır Qəzəl 92 Mənim kim, bir ləbi-xəndan üçün giryanlığm vardır Qəzəl 93 Zövq şövqilə cəhan qeydin çəkən zəhmət çəkər Qəzəl 94 Hər kitabə kim, ləbi-lə’lin hədisin yazələr Qəzəl 95 Seyr qıl, gör kim, gülüstanın nə abü tabı var Qəzəl 96 Sərvi-azad qədinilə mana yeksan görünür Qəzəl 97 Süluki-fəqr ətvarım, məzaqi-eşq halımdır Qəzəl 98 Şəfayi-vəsl qədrin hicr ilə bimar olandan sor Qəzəl 99 Xəm açıldıqca zülfündən bəlavü möhnətim artar Qəzəl 100 Nola gər rəşki-rüxsarinlə bağrı xubların qandır Qəzəl