Məhəmməd Füzuli

381 Gəldi gül gülzarə, ömründə ona kam olmadı Qəzəl 382 Bizim məclis qurulmaz heç zaman, ey simbər, sənsiz Qəzəl 383 Könlümün ayinəsin sındırdı ol ziyba mənim Qəzəl 384 Məh cəmalində niqabi olmasa gər, qəm deyil Qəzəl 385 Xətin ki, gül üzünü mişk ilə niqabə salar Qəzəl 386 Cismim içrə təkcə bu yüz zəxmi-bidərman deyil Qəzəl 387 Xalın qəmi gedərmi könüldən füsun ilə Qəzəl 388 Güldən almış ziynəti ol türfə dəstarın sənin Qəzəl 389 Sevmək sənəmləri, sınadım, bir bəla imiş Qəzəl 390 Könül xaki-rəhinlə birləşib, kuyin məkan etmiş Qəzəl 391 Qoy bu gülşəndə mənə gül üzlülər yar olmasın Qəzəl 392 Vüsalın zövqünə kölgən sənin hər ləhzə mayildir Qəzəl 393 Sanma kim, könlüm pərilər kaminə yetmək dilər Qəzəl 394 Bizə hədsiz cəfalər gördü məhrulər rəva hər dəm Qəzəl 395 Lalə qəlbin yaxıb eşqin, onu sevdaya salıb Qəzəl 396 Cəfadır aşiqə, kəmmərhəmət olarsa nigar Qəzəl 397 Qırmızı donda o qamətlə sən, ey huri üzar Qəzəl 398 Mənim bu halimə ol ay nədən nəzər qılmaz Qəzəl 399 Kim deyir bağda qədin tək sərv yox, ey can alan Qəzəl 400 Hanı ol nalə ki, hər qəlbdə vardır əsəri Qəzəl