Məhəmməd Füzuli

461 Ayinədə əksim özümə bir nəzər etdi Qəzəl 462 Könlümün gözləri yar nərgisinə saldı nəzər Qəzəl 463 Ayüzlüm hər kəsə ləli-ləbindən kam vermişdir Qəzəl 464 Yar üçün yar gərək təneyi-əğyar çəkə Qəzəl 465 Aşiqi-sadiqdə aşiqçün gərək pərva ola Qəzəl 466 Lütf edir bəzən mənə, bəzən edir cövrü cəfa Qəzəl 467 Səba yeli o gülümdən neçün xəbər verməz Qəzəl 468 Dərdini sinəmdə könlüm eylə bil can bəsləyir Qəzəl 469 Xoş ol ki, ney kimi hər bəndimi cida edələr Qəzəl 470 Ağlaram, var gözümün yaşına, əlbəttə, səbəb Qəzəl 471 Könlümün dərdinə dildar dəva etməyəcək Qəzəl 472 Qəmi-cananı bilənlər məni-nalanə yanar Qəzəl 473 Könül, istərdim ol məhru bizə eldən nihan gəlsin Qəzəl 474 Hər kəsin dildə qəmi-simbəri olmuş ola Qəzəl 475 Dedim: eşqində könül zarü həzin olmalıdır Qəzəl 476 Dəyəndə dərdimi, saqi mənə şərab verir Qəzəl 477 Kim ki, heyran olur ol dilbəri-siminbədənə Qəzəl 478 Razıyam könlümü bir zülfi-sitəmkar apara Qəzəl 479 Parə-parə ürəyim çeşmi-tərimdən düşsün Qəzəl 480 Fəryad mənim müşkül olan karımı açmaz Qəzəl