Məhəmməd Füzuli

421 Kimin ki, mən kimi var sinəsində daği-ciyər Qəzəl 422 Açar düyünlərimi açsa bəlkə naleyi-zar Qəzəl 423 Vəslin mənə novruz, gecəsi oldu müyəssər Qəzəl 424 Zənn qılma gözlərimdən ləxtə-ləxtə qan damar Qəzəl 425 Könül bir dəm gözün rüxsarinə, ey nazlı yar, açmaz Qəzəl 426 Nə yaxşıdır nəzərimdə o gülüzarın ola Qəzəl 427 Qətlimə xəncərlə qəsd etdi o türki-tündxu Qəzəl 428 Zülfün qəmilə oldu könül mübtəla sənə Qəzəl 429 O məhrudən mənə nə lütf vardır, nə kərəm vardır Qəzəl 430 Daha üftadə bizi sevgili canan diləyir Qəzəl 431 O sərvin qamətin göstərdi güzgü, min xəta etdi Qəzəl 432 Nə bilirdim ki, edər bunca o məhparə sitəm Qəzəl 433 Könlümün cövr təmənnası var ol bədxudən Qəzəl 434 Qoy cəfanı mən çəkim, olsun vəfa dildar ilə Qəzəl 435 Tiği-cövrünlə könül, var yeri, bərbad olsa Qəzəl 436 Bu möhnətxanədə aqil olanlar xaniman tutmaz Qəzəl 437 Mələk ol sərvi-rəvanın qədinə salsa nəzər Qəzəl 438 Möhtaci-vüsalın, gözəlim, söylə kim olmaz Qəzəl 439 Şəbi –hicran xəyalın etdi xəlvətxanəmi rövşən Qəzəl 440 Deyil hübab o kim, göz yaşımda oldu əyan Qəzəl