Məhəmməd Füzuli

501 Mənə təklikdə qalan gün qəmi-yarım bəsdir Qəzəl 502 Xəlqlə həmsöhbət olmaqdan, könül, kəsdin həvəs Qəzəl 503 Demə fəqət mənim ol yari-gül üzarımdır Qəzəl 504 Qəmində naleyi-zarı mənim tək heç kəsin yoxdur Qəzəl 505 Ya Rəb, bəhəqqi-xatiri-rindani-dürdnuş Qəzəl 506 Gördükdə səni çəkdi xəcalət güli-xəndan Qəzəl 507 Ömürlük ayrılıq camindən içmək zəhri-hicrani Qəzəl 508 Uçub könlüm quşu meyl etdi bir sərvi-xuramanə Qəzəl 509 Nə bəhsə girmisən, ey qönçə, görcək ləblərin yarın Qəzəl 510 Kuyinə getdim, baxam bir dəm o gül rüxsarə mən Qəzəl 511 Yarpağın tutdu bərabər gül o məh tələt ilə Qəzəl 512 Həmdəmin heyrətdir ancaq, ayrı düşsəm yardən Qəzəl 513 Nişani-rəhməti-həq surətində oldu əyan Qəzəl 514 Aləmi gəzməyimizdən bizə yar idi qərəz Qəzəl 515 Ənbərdən ay camalını salmış həsarə xət Qəzəl 516 Cəhənnəmdən verir aşiqlərə hər gün xəbər vaiz Qəzəl 517 Canan yolunda başını eylər nisar şəm Qəzəl 518 Gördü məhrəm məni ol sevgili cananə çıraq Qəzəl 519 Demə rəyimlə damanın çıxıb, ey şəhsüvar, əldən Qəzəl 520 Qəm yolunda diləsən kim, ola bir yar sənə Qəzəl