Əsas məzmuna keç

Qəzəl

Ey məzaqi-canə cövrün şəhdü şəkkər tək ləziz

Məhəmməd Füzuli

1

Ey məzaqi-canə cövrün şəhdü şəkkər tək ləziz, Dəmbədəm zəhri-qəmin qəndi-mügərrər tək ləziz.

Atəşi-bərqi-fəraqın nari-duzəx tək əlim, Cür’eyi-cami-vüsalin abi-kövsər tək ləziz.

Şərhi-əhvalım sənə məstə nəsihət kimi təlx, Təlx göftarın mənə məxmurə sağər tək ləziz.

Daği-eşqin dərdi zövqi-səltənət tək dilpəzir, Xaki-kuyin seyri fəthi-həft kişvər tək ləziz.

Nola bulsam zövq göydürdükcə sinəm üzrə dağ, Əhli-dərdə dağ olur, bidərdə zivər tək ləziz.

Tazə-tazə daği-dərdindir dili-suzanimə Filməsəl, hirs əhlinə cəm’iyyəti-zər tək ləziz.

Ey Füzuli, aləmin gördüm qamu ne’mətlərin, Hiç ne’mət görmədim didari-dilbər tək ləziz.

Lüğət: Ləziz – ləzzətli, dadlı; Bərqi – lame’ – ildırım; Duzəx – cəhənnəm; Təlx – acı; Sağər – qədəh, piyalə; Zivər – bəzək

Məhəmməd Füzuli
0şərh

Şərhlər

Hələ şərh yoxdur. İlk şərhi siz yazın.

Şərh yaz

Şərhlər yoxlanıldıqdan sonra yayımlanır.