Məhəmməd Füzuli

661 Gözümdə nur, bu cismimdə bir əziz cansan Qəzəl 662 Mənə, ey sayə, qəm dəştində daim həmdəm oldun sən Qəzəl 663 Dedin ki, əhli-vəfayə cəfa sən etməyəsən Qəzəl 664 Əzbər olmuşdur dilimdə şanlı namın, ya Əli Qəzəl 665 Vurursan, ey gözəlim, qəmzə oxları bu qədər Qəzəl 666 Ya Rəb, o bidərdin özün sal qəlbinə sevda qəmi Qəzəl 667 Keç özündən, ey könül, sən meyli-yar etsən əgər Qəzəl 668 Pərilər içrə qəsdi-can edən, evlər yıxan sənsən Qəzəl 669 Yad edincə bəzmini bir şam kimi canım yanar Qəzəl 670 Mənə rəhm eyləyib gəldin, rəva gördün sitəm, getdin Qəzəl 671 Cismimi bica deyil yandırdı şövqü bir gülün Qəzəl 672 Kuyi-yarə meyl edib, ey göz yaşım, axdınsa gər Qəzəl 673 Nə deyib, neyləmişik, nə eşidib gördün, yar Qəzəl 674 Əgər sən həmnişin olsan gözəllərlə, könül, bir dəm Qəzəl 675 Yoxdur ay üzlüm kimi mavi səmadə bir qəmər Qəzəl 676 Könüldə gizli olan dərd odum alışmış əgər Qəzəl 677 Mənəm şeydası ol mahın, o məndən bir xəbər tutmaz Qəzəl 678 Ey sayə, mən tək gəzmədin səhraları avarə sən Qəzəl 679 Zülmət gecədə bizlərə rəhm eyləmədin, yar Qəzəl 680 Hər gecə-gündüz könüldə, aylar, illər dildəsən Qəzəl