Məhəmməd Füzuli

581 Aləmin az-çoxunu atmışıq, olmaz qəmimiz Qəzəl 582 Mənimlə tərk edir kuyini yarın bir qəmər dərdi Qəzəl 583 Sinədə yüz gizli dərdim qaldı, canan, əlvida Qəzəl 584 Budur illət səni mən güzgüyə oxşatmaram, cana Qəzəl 585 Şümşaddır, deyim necə, ol sərv qamətin Qəzəl 586 Xeyli vaxtdır sənlə, ey gül, dərdisər az etmişik Qəzəl 587 İsladam, kaş, ürək qanı ilə xaki-dərin Qəzəl 588 Əlif qədin həvəsi çəkdi sinəm üzrə nişan Qəzəl 589 Sənin əksin deyil ayinədə, ey nazlı sənəm Qəzəl 590 Ondan soruşun sirri-dəhanı, nə bilim mən Qəzəl 591 Mən uşaq tək ağlamaqdan başqa aləm bilmirəm Qəzəl 592 Eşqin ilə yenə könlümdə məlalım vardır Qəzəl 593 Gəzirkən kölgə kuyində məni rəşk etdi sərgərdan Qəzəl 594 Haçan düşür gözüm ol gülüzara ağlayıram Qəzəl 595 Könlümdəki qəm qönçeyi-xəndanın üçündür Qəzəl 596 Qəm qılıncın eləyib cismimi sədparə mənim Qəzəl 597 Hər zülm edib mənə o sitəmkar çəkmişəm Qəzəl 598 Yüz dəfə göz açdım güli-rüxsarına, ey can Qəzəl 599 Açanda göz üzünə aşiqin, olur heyran Qəzəl 600 Qan içən dilbərimin şüğli cəfadır, bilirəm Qəzəl