Məhəmməd Füzuli

721 Səfheyi-çöhreyi-al üzrə səvadi-xəti-yar Qəsidə 722 Səvadi-büq’eyi-Bağdad çeşmi-həft kişvərdir Qəsidə 723 Nə mövcud olmasa əsbabi-dünyadən, degil müşkil Qəsidə 724 Səbr hər dərdə mürur ilə müdava eylər Qəsidə 725 Ey sənə iqbali-ruzəfzun ətayi-girdigar Qəsidə 726 Fələk hər dövrdə bir feyzi-hikmət aşikar eylər Qəsidə 727 Cahanı eylədi feyzi-bəhar rəşki-cinan Qəsidə 728 Ey hilali-eyd qalibdir sənə əbruyi-yar Qəsidə 729 Mən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü pa Qəsidə 730 Qıldı dəf’i-qəm dili-üşşaqdən zövqi-bahar Qəsidə 731 Sün’i-həq kim, yox ikən aləmi etmiş peyda Qəsidə 732 Götürdü bad bürqə’ çöhreyi-gülbərgi-xəndandan Qəsidə 733 Afərin, ey sanei-tənpərvəri-canafərin Qəsidə 734 Şükr kim, çərx istiqamət üzrə dövran eylədi Qəsidə 735 Bir gün ki, cündi-şamilə cəng etdi asiman Qəsidə 736 Mərsiyə dər həqqi-xamisi-ali-əba həzrəti-seyyidüş-şühəda Qəsidə 737 Dedim dilbərimdən əl üzüm daha Qəsidə 738 Ey könül, ol qovm kimdir, dutmağa kişvər gəlib Qəsidə 739 Zəmanin həftəsinə uyma kim, yetər zərəri Qəsidə 740 Öldüm xədəngi həsrəti ilə onun, aman Qəsidə