Məhəmməd Füzuli

401 Sanma tək bircə mənim qəddimi eşq eylədi xəm Qəzəl 402 İşim qəmində yenə çeşmi-əşkbarə düşüb Qəzəl 403 Ləbi-ləlindən uzaq istəmərəm abi-həyat Qəzəl 404 İki hörük arasında üzün qiyamət edər Qəzəl 405 Sel kimi göz yaşım etdi qəlbimi viran, aman Qəzəl 406 Sanırdım öldürəcək nazlı bir nigar məni Qəzəl 407 Fəna səhrasının çıx seyrinə, yaxşı səyahətdir Qəzəl 408 Bir can ki, ondan almaya azar hardadır Qəzəl 409 Mənim könlüm sənin eşqinlə aşinadır, bil Qəzəl 410 Hər kimin ki, qəlbi var, bir simbər cananı var Qəzəl 411 Canım yolunda min qəmü dərdə nişanədir Qəzəl 412 Şöhrətim artdıqca eşqimdə, adın şöhrət tapar Qəzəl 413 Əgər rüsvayəm aləmdə, ona olmuş fəğan bais Qəzəl 414 Dil açıb şəm elədi arizi-dildar ilə bəhs Qəzəl 415 Günah mərəzlərinin cümləsinə sənsən əlac Qəzəl 416 Dərdinə əğyarın etmiş yar əlac Qəzəl 417 Əksi-ləbinlə könlümü al qan edir qədəh Qəzəl 418 Nəsihət eyləyib göz yaşı da töksə əgər naseh Qəzəl 419 Ahım edəndə cilvə olur dar fəzayi-çərx Qəzəl 420 Könlümə xoşdu mənim sevgili canan, ey şeyx Qəzəl