Məhəmməd Füzuli

541 Gözəllər eşqinə düşdüm, nə çox cövrü cəfa gördüm Qəzəl 542 Bircə an çıxmadı başdan qəmin, ey taci-sərim Qəzəl 543 O qıvrım saçlarından min cəfa çəkdim, kədər gördüm Qəzəl 544 Deyil kirpik bu kim, qan ilə qəltan, ey nigar, etdim Qəzəl 545 Oxladın gər sinəmi, ondan deyil bunca fəğan Qəzəl 546 Qurumaz gözlərimin yaşı mən ölsəm də əgər Qəzəl 547 Məni fikirlə elə məhv edib o qönçədəhan Qəzəl 548 Varlıq qapısın mən üzümə bağladığımdan Qəzəl 549 Gələrkən kuyinə, gözdən ayaq mən binəva etdim Qəzəl 550 İnlərəm, rəhm eləməz halıma yarım, nə edim Qəzəl 551 Canımı tapşırmışam çün ləli-şəkkərbarə mən Qəzəl 552 O qəddi sərvin eşqində elə könlüm olub heyran Qəzəl 553 Sənə verdim könül, göz çəkdim həm canandan, həm candan Qəzəl 554 Bir dolu cam ilə, saqi məni qıl məstü xumar Qəzəl 555 Yenə at çapdı meydanda, qopardı toz o cananım Qəzəl 556 Göz içrə ol gözələ bir əziz məkan verdim Qəzəl 557 Axıtdım qanlı göz yaşın, hübabindən məkan etdim Qəzəl 558 Gül camalından uzaq hər yerdə yatdım, ey nigar Qəzəl 559 Ey pəri, bir ömrdür ol gülüzarı görmədik Qəzəl 560 Alışdım şam kimi ol atəşin rüxsarını görcək Qəzəl