Hər gecə-gündüz könüldə, aylar, illər dildəsən

Hər gecə-gündüz könüldə, aylar, illər dildəsən, Sən mənim qəlbimdəsən, olsan əgər qafil də sən.

Könlümün halı xərab isə, bunu kimdən sorum, Sevgilim, sən ki, əzəldən bu yıxıq mənzildəsən.

Yox vəfa ümmidi səndən, bu bəlalı könlümün Sərvisən, bar verməyibsən bir kərə yüz ildə sən.

Hər zaman meylim sənə artar, nə çarə eyləyim? Vəslinə yetməz əlim, sanki bir özgə əldəsən.

Ey bəladan bixəbər, etmə məlamət bizlərə, Biz dənizdə qərq olarkən, sən quru sahildəsən.

Ey Füzuli, vermə dil dilbərlərə, mümkün deyil Kama çatmaq, olasan gər aşiqi-kamil də sən.