Keç özündən, ey könül, sən meyli-yar etsən əgər

Keç özündən, ey könül, sən meyli-yar etsən əgər, Başqa iş tutma ki, hər iş eşqi-yar ilə keçər.

Çox bulanıqsan gözümdə, ey həyatın saf suyu, Yoxsa mən külbaşı gördün, könlünə çökdü kədər?

Hər baxışda qəlbimə bir ox vurarsan cövr ilə, Bir qızıl gülsən, tikanlar çevrənə çəkmiş çəpər.

Ey səlamətlik sevən, yum gözlərin bu aləmə, Çünki bu yolda görən hər bir gözə afət yetər.

Saqiya, bəsdir gətirdin üzr, dur sağər gətir, Qoyma qalsın müntəzir bundan ziyadə təşnələr.

Bəzmi-aləmdən gedərsən ixtiyarın olmadan, Qoyma əldən sağəri, var ixtiyarın hər qədər.

Ey Füzuli, nəngü nam ilə cahanda yox işin, Ol səbəbdən ali insanlarla oldun həmsəfər.