Cismimi bica deyil yandırdı şövqü bir gülün

Cismimi bica deyil yandırdı şövqü bir gülün, Yaxdı hər zərrə gülümdən cismini bir bülbülün.

Ey səba, vallah, pərişan qəlbim etmişdir mənim, Gəz onu, hər yerdə açsan qıvrımın bir kakilin.

Zülfünü yad eyləyib, əzbəs ki, sürtdüm didəmə, Qanla islatdım çəməndə zülfünü hər sünbülün.

Qaş deyil məndə, onun xeyli-xəyalı keçməyə Göz yaşımdan, iki gözlü körpüdür saldım, bilin.

Ey Füzuli, olmadın eşqin qəmində naləsiz, Gülşəni-şövq içrə bülbülsən, varındır qülülün.