Sənin qəmində əsiri-qəmü bəla oldum

Sənin qəmində əsiri-qəmü bəla oldum, Bəlayə, dərdə fərağında mübtəla oldum.

Yolunda cismi-zəifim elə məqamə yetib Ki, axtaranda səni həmrəhi-səba oldum.

Sual qılma: nədən dərdü möhnətin çoxdur? Yetər bu dərd ki, səndən, gülüm, cida oldum.

Baş ağrısı, nəyə lazım, verim təbiblərə Ki, dərdin ilə sənin naili-dəva oldum.

Təbiətimdə var ol qarə gözlərin həvəsi Ki, sürmə milçəsi tək qərqi-tutiya oldum.

O qədr məst eləyib heyrətin şərabı məni Ki, bilmirəm niyə bu halə mübtəla oldum.

Füzuli, istəmə gəl bunca məndən əql ilə din Ki, mən sənəmlərin eşqilə mübtəla oldum.