Könül dərdi sənin eşqindən olmuş aşiqə hasil

Könül dərdi sənin eşqindən olmuş aşiqə hasil, Nə hasil kim, bu dərdi-dildən oldun sən özün qafil.

Qaçırsan aşiqin meylindən, ey gül, hər zaman, əmma Dilər aşiq könüldən kim, olaydın sən ona mail.

Nə yerdə olsam aləmdə, sənin fikrindəyəm daim Səri-kuyin gərək olsun, nigarım, aşiqə mənzil.

Dəmadəm cisminin torpağına qan-yaş tökər aşiq, Bu torpaqla sudan oldu nihali-dudü qəm hasil.

Mədəd qılmazsa tale, bil, cünundur hasili eşqin, Cünun tədbiri hərgiz açmamış eşq əhlinə müşkil.

Ziya saçdı günəş tək hər yerə məşuqumun hüsnü, Təəssüf ki, bu feyzə qəlbi-aşiq olmadı şamil.

Füzuli, aşiqin məqsudu canandan bəla olmuş, Özü həm bir bəladır, bu bəlayə olmasa nail.