Min dərdlinin əlacı olmuş əlinlə hasil

Min dərdlinin əlacı olmuş əlinlə hasil, Biz də mərizi-eşqik, bizdən sən olma qafil.

Məğrur ayaq tozun da əylənmədi bizimlə, Söylə, o bu yerişlə axır taparmı mənzil?

Odlu sinəmdə qanlı dağlarmıdır gül açmış, Ya qəlbimə düşən od şölə saçıb, açar dil?

Torpaq sovurdum isə başa, deyil səbirdən, Dəryayi-möhnətimçün dəşti-fənadı sahil.

Çox şükr, ölmədim mən, bildim bu iki sirri: Bal şəhdidir vüsalın, hicrinsə zəhri-qatil.

Göz yaşlarım dayanmaz, könlüm qaçar dalınca, Sanki onu çəkərlər, boynunda var səlasil.

Etmə, Füzuli, heyrət bu qəlbim atəşindən, Çün könlüm aynasilə bir şam durar müqabil.