Tel üstündən başa taxmış çələng ol məhliqa güldən
Tel üstündən başa taxmış çələng ol məhliqa güldən, Qəribə sərvdir, zinət veribdir yarpağa güldən.
Qəmindən can telində qönçənin yüz min düyün tutmuş, Əbəsdir umduğum gülşəndə dərdimə dəva güldən.
Ayağın torpağı, canan, gözümdə tutiya oldu, Əcəb bir güzgüdür kim tozlanıb aldı ziya güldən.
Təəccüb etmə, tutmazsa gülün gülşəndə aramı, Aparmış səbri də ətrilə birlikdə səba güldən.
Çəkibdir sinəmə eşqin yeni bir dağ dağ üstdən, Sanarsan yaz tikan əndamıma biçmiş qəba güldən.
O gül rüxsarının vəsfi gülün çatsa qulağına, Yəqin bülbüldən artıq yüksələr ərşə nəva güldən.
Açılmaz könlümüz gülşəndə, gül rüxsarın olmazsa, Füzuli qəlbinə sənsiz batar xari-cəfa güldən.