Kirpiyindən qanlı bir köynək geyinmişdir tənim

Kirpiyindən qanlı bir köynək geyinmişdir tənim, Göz yaşımla çak-çak olmuşdur ol pirahənim.

Kuyinə başla qədəm qoydum ki, torpaq öpmədə Qoy giribanım şərəf tapsın, nəinki damənim.

Qibtədən öz qanımı töksəm, təəccüb eyləmə, Çün sevənlər ol gülü əvvəldən olmuş düşmənim.

İstərəm qəmlə giribanım olaydı çak-çak Kim, təəllüq riştəsindən qurtaraydı gərdənim.

Göz yaşım girdaba qərq eylər məni hicran günü, Olmayır dövrəmdə çör-çöpdən səva bir kəs mənim.

Sənsən ol kəs, etməsən divanələr halına rəhm, Mən haman divanəyəm kim, çöllər olmuş məskənim.

Keçdi çox illər, Füzuli, görmədim öz yarımı, İntizarında işıqdan düşdü çeşmi-rövşənim.