Demə fəqət mənim ol yari-gül üzarımdır

Demə fəqət mənim ol yari-gül üzarımdır, Hamı sevir, nə mənim təkcə nazlı yarımdır.

Gül üzlülər nola çoxdur bu çərxin altında, Olardan ancaq o məhvəş mənim nigarımdır.

Deyil bu ağlamağım xalü xəttü qamətdən, Məni xərab edən ol nərgisi-xumarımdır.

Gör, ey nigar, gözüm qarəsin, xəyal etmə Ki, tək bu dərdi çəkən qəlbi-dağidarımdır.

Günüz işıqlanır hər gün günəş camalından, Heyif, qəmində mənim tirə ruzigarımdır.

Üzündən ayrı onun mən tək olmasan, ey şəm, Səninki göz yaşı, nalə mənim şüarımdır.

Füzuli, həqdi-cahandan ümidimi kəsdim, Şəhi-vilayətə ancaq ümid varımdır.