Nişani-rəhməti-həq surətində oldu əyan

Nişani-rəhməti-həq surətində oldu əyan, Vəfanı səfheyi-ixlasə nəqş qıldı zaman.

Kədərli bəzminin hər ləhzə məst mütribiyəm, Sürudi-naləm ilə rəqs edir fələk hər an.

Xərabi-məsti-meyi-eşq, əqldən uzağam, Əsiri-həlqeyi-zülfün xilasi-qeydi-cahan.

Budur cəzası ki, pərvanəni yaxan şəmin, Səhər nəsimi alır hər səhər qisas ondan.

Sənin bəlaların artırdı qədrü qiymətimi Ki, xasiyyətlə olur şeylərin bəhası əyan.

Sənin qəmin o zamandan müşəxxəs idi mənə Ki, surət ilə müəyyən deyildi bir insan.

Füzuli, eşq hədisin demə, gərək qəvvas Dənizdə öz nəfəsin daim eyləsin pünhan.