Kim ki, heyran olur ol dilbəri-siminbədənə

Kim ki, heyran olur ol dilbəri-siminbədənə, Həsədimdən, gözüm olsa, yenə düşməndi mənə.

Gah naləmlə, gəhi daği-qəmindən yanıram, Xoşdur eşqin məni həsrətdə qoya canü tənə.

Çıxmaz, ölsəm də, başımdan xətinin sevdası, Bağlıyam eşqinə, cana, necə ki, can bədənə.

Şirinin surəti-divar ilə bəs fərqi nədir? Baxsa surət kimi qəflətdə qəmi-Kuhkənə.

Sevmərəm kölgə də səhrada dolansın sən ilə, Çünki səhra da tapar can, yetirər eşq sənə.

Bülbülün müşkülünü açmasa gər gülşəndə, Nəyə lazım daha şəbnəm diş o qönçə dəhənə.

Dərdsiz qəlbə bir əfsanənin olmaz əsəri, Dərdi-dildir yetirən zövqü, Füzuli, süxənə.