Ayüzlüm hər kəsə ləli-ləbindən kam vermişdir

Ayüzlüm hər kəsə ləli-ləbindən kam vermişdir, Mənə kam istəyəndə hər zaman düşnam vermişdir.

Çəkil, saqi, aparsın huşumu cananımın təni, Məni sərxoş qılıb, meygun ləbindən cam vermişdir.

Çəkirdim dərd, görən yarım bilirmi qədrimi, lakin Onun düşnami dərdli könlümə aram vermişdir.

Mənə tən etdi ol büt, nəşədən can qalmadı təndə, Bu tənilə mənə yarım meyi-gülfam vermişdir.

Nədir, bilməm, günahım, qismətimdir ayrılıq dağı, Vüsalilə o canan hər kəsə ilham vermişdir.

Aparmış huşumu nitqi, könül bilmir onun əmri Ölümdür, yoxsa canan müjdeyi-ənam vermişdir.

Olub bixud uzaqlaşdım qəmi-əyyamdən artıq, Bu bixudluq Füzuli dərdinə əncam vermişdir.