Səba yeli o gülümdən neçün xəbər verməz
Səba yeli o gülümdən neçün xəbər verməz? Olub təsəlli, yanan könlümə əsər verməz.
O göstərib üzünü, baxmadı mənə, lakin Çiçəklənən bir ağaç bəs nədən bəhər verməz?
Dedim ki, göz yaşı tökməklə şərh edim halım, Fəqət, nədənsə, icazə bu çeşmi-tər verməz.
Gözüm necə yuxuya getmək istəyir, ancaq Ona gözüm yaşının seyli rəhgüzər verməz.
Xoş halına o kəsin, sən baxanda canı verir, Inildəməklə sənə bir də dərdi-sər verməz.
Ümid edirdi könül vəslinin görə bəhərin, Ümidimin ağıcı, neyləyim, səmər verməz.
Qərar gözləmə məndən, Füzuli, gəc bəxtim O yara çatmaq üçün nalənə əsər verməz.