Ol pərivəş kim, məlahət mülkünün sultanıdır
Ol pərivəş kim, məlahət mülkünün sultanıdır, Hökm onun hökmüdürür, fərman onun fərmanıdır.
Sürdü Məcnun növbətin, indi mənəm rüsvayi-eşq, Doğru derlər: hər zaman bir aşiqin dövranıdır.
Ləhzə-ləhzə könlüm odundan şərərlərdir çıxan, Qətrə-qətrə göz tökən sanmın sirişkim qanıdır.
Çaklər cismimdə tiği-eşqdən eyb etməyiz Kim, cünun gülzarının bunlar güli-xəndanıdır.
Ey Füzuli, ola kim rəhm edə yar əfğaninə, Ağılagil zar, onca kim, zar ağılamaq imkanıdır.
Lüğət: Sirişk – göz yaşı; Cünun – dəlilik, divanəlik