Məndə Məcnundan füzun aşiqlik iste’dadı var

Məndə Məcnundan füzun aşiqlik iste’dadı var, Aşiqi-sadiq mənəm, Məcnunun ancaq adı var.

Nola qan tökməkdə mahir olsa çeşmim mərdümi, Nütfeyi-qabildürür, qəmzən kimi ustadı var.

Qıl təfaxür kim, sənin həm var mən tək aşiqin, Leylinin Məcnunu, Şirinin əgər Fərhadı var.

Əhli-təmkinəm, məni bənzətmə, ey gül, bülbülə, Dərdə yox səbri onun, hər ləhzə min fəryadı var.

Öylə bədhaləm kim, əhvalım görəndə şad olur, Hər kimin kim, dövr cövründən dili-naşadı var.

Gəzmə, ey könlüm quşu, qafil fəzayi-eşqdə Kim, bu səhranın güzərgəhlərdə çox səyyadı var.

Ey Füzuli, eşq mən’in qılma nasehdən qəbul, Əql tədbiridir ol, sanma ki, bir bünyadı var.