Budur illət səni mən güzgüyə oxşatmaram, cana

Budur illət səni mən güzgüyə oxşatmaram, cana! Səni gördükdə cismimdən əsər mən görmərəm əsla.

Gəlib də bir mənə sarı, sal od bu cismimə barı, Necə şərh eyləyim dərdim, səni mən görmürəm tənha.

Budur, kirpik kimi, hər dəm tikanları vurub bərhəm, Bu gülşəndə tapa bilməm üzün tək bir güli-rəna.

Üzün gizlətmə gəl məndən, gözüm dünyanı gəzmişdir, Elə mey görməmişdir ki, camalın tək ola ziba.

Cahan xəlqindən əl üzdüm, təəccüblü deyildir bu, Mənə həmdərd olan bir kəs tapılmaz, boş qalıb dünya.

Məhəbbətlə vəfa aşiq umar hər ləhzə canandan, Nə gördüm, söylə, mən səndən bəlavü dərddən başqa.

Füzuli, hüsndə huri deyirlər yarıma oxşar, Bu bir əfsanədir, hurini bir kəs görməmiş əmma.