Mənimlə tərk edir kuyini yarın bir qəmər dərdi

Mənimlə tərk edir kuyini yarın bir qəmər dərdi, Saman tək bir vücudumla aparram dağ qədər dərdi.

Könül söylərdi: əqlin mülkünü tərk eyləməz aqil, Cünun səhrasına saldı məni bir simibər dərdi.

Məlamət daşına oldum hədəf hər yerdə Məcnun tək, Bütün dünyaya bildirdi fəğanım gizli hər dərdi.

Alardı hər baxışda gözlərim yüz feyz hüsnündən, Gələrmi şərhə səndən ayrılan bir dərbədər dərdi?

Uzaqlaşmış vüsalın şövqü bir viranə könlümdən, Tutub qəlbimdə yer, çün yüz rəqibin fitnəkar dərdi.

Vüsalın ətri könlümdə, üzün nuru gözümdəydi, Nəsibim oldu hicrinlə ürək dərdi, ciyər dərdi.

Füzuli, məskənim meyxanələrdir, başqa çarəm yox, Sığındım sağərə bəlkə şəfa tapsın kədər dərdi.