Əlif qədin həvəsi çəkdi sinəm üzrə nişan

Əlif qədin həvəsi çəkdi sinəm üzrə nişan Ki, yoxluğun qələmi xəttin etdi bizdə əyan.

Çəkildi sinəmə min dağ lalə tək sənsiz, Bahari-eşqin edibdir bu güllərimi xəzan.

Müyəssər olmadı, bir sərvdən vəfa dilədim, Yenə cəfa yaşasın, hər ümidim oldu xəzan.

Fərəh gülümdür o, zövqi-vüsal ilə açılıb, Misali-qönçə xoş ətrinlə çak olan daman.

Vücudumun tozu da qalmadı yolunda onun, Qubarə də belə sürətlə qalmışam heyran.

Əsər də qılmadı məndən tələb yolunda, vəli O mahdən bizə bir kimsə verməmiş də nişan.

Füzuli, çərx sənin ahü naləni eşidir, Eşitmədim sənə bənzər edən bir ahü fəğan.