Könül bir dəm gözün rüxsarinə, ey nazlı yar, açmaz

Könül bir dəm gözün rüxsarinə, ey nazlı yar, açmaz Ki, seyli-əşki rəşkindən üzə biixtiyar açmaz.

Rəhi-eşqində bir dəm açmadım qəm yüklərin, çünki Xətər gördükdə bir yerdə müsafir, orda bar açmaz.

Nəcat axtarmayır könlüm ölümlə qeydi-zülfündən, Bu müşkül qeydi asanlıqla hər bir namdar açmaz.

Mənə hər yerdə yarımdan şikayət etmək adətdir, Gün olmaz təni əğyarın könüldə bir qübar açmaz.

Salıbdır qəlbə min heyrət, nədəndir bilmərəm, ya Rəb, Düyünlər var bu könlümdə, o zülfi-mişkbar açmaz.

Yusam gər xaki-rahın göz yaşımla, var ümidim ki, Gəlib dərdü ələmdən bir qapı qəlbə nigar açmaz.

Füzuli taqətü təqvanı tərk etməz bu aləmdə, Əgər öz çöhrəsindən pərdəni ol gülüzar açmaz.