Zənn qılma gözlərimdən ləxtə-ləxtə qan damar
Zənn qılma gözlərimdən ləxtə-ləxtə qan damar, Vurduğun oxlar yerindən qanım, ey canan, damar.
Qətrə-qətrə tər düzülmüş atəşin rüxsarinə, Valehəm, oddan necə olmuş düri-qəltan damar.
Həsrətində ah çəkib ağlarsa Məcnun Leylinin, Lalənin qəlbinə dağ, yarpağına al qan damar.
Yoxsa sinəmdə ürək qanə sanki dönübdür bu gecə, Ağlaram, rüxsarıma qan sanki bir ümman damar.
Sanma şəbnəm, göydə ulduzlar sənin hüsnün görüb, Qibtədən dönmüş suya, gül üstünə hər an damar.
Ey Füzuli, yada saldıqda o meygun ləbləri, Qan sızan gözdən üzünə ləl ilə mərcan damar.