Nə bilirdim ki, edər bunca o məhparə sitəm
Nə bilirdim ki, edər bunca o məhparə sitəm, Edər üftadələrindən bu qədər lütfünü kəm.
Nə qədər möhnəti-zülfünlə əyilsin qəddim Nə qədər könlümü tənhalıq edə munisi-qəm.
Istiqanlı həna rəngində deyildir nəfəsim, Rəhm edib ol sənəmin tutsun əlindən möhkəm.
Ağlayır göydə mələklər mənə, yerlərdə bəşər, Zilü bəm naleyi-zarımla dolarkən aləm.
Daği-tədbirin ilə qəlbimi incitmə, təbib, Aşiqin qəlbinə təsir eləməz zövqi-ələm.
Dövləti-vəsl, Füzuli, əgər olmur mümkün, Qəm ola guşeyi-xəlvətdə sənə qoy həmdəm.