Sanırdım öldürəcək nazlı bir nigar məni
Sanırdım öldürəcək nazlı bir nigar məni, Vəfalı olmadı, öldürdü intizar məni.
Vəfa da eyləməsə verdiyi şirin vədə, O öldürüb, yenə min şükr, ümidvar məni.
Dodaqları mənə min yol həyat verdi, əgər Naz ilə min dəfə öldürmüş işvəkar məni.
Məni həlak edə bilməz cəfası əğyarın, Kəmiltifat olub, öldürdü gülüzar məni.
O qarə gözləri verdi mənə aman, ancaq Bəlayi-hicr ilə öldürdü gör nə zar məni.
Bu bəzm saqisinin dərdidir mənim dərdim Ki, badə vermədi, öldürdü bu xumar məni.
Füzuli, canı qaçırdım o xəttü xalından, Ətirli saçları öldürdü aşikar məni.