Dil açıb şəm elədi arizi-dildar ilə bəhs
Dil açıb şəm elədi arizi-dildar ilə bəhs, Tez tutuldu dili, qəhrindən edər yar ilə bəhs.
Dedilər qönçə dəhanınla sənin bəhs qılır, Hünəri zahir olar, etsə bu rəftar ilə bəhs.
Zərrə dəm vurdu dəhən ilə, dedi: olmaya kaş, Gözləməzdik o edə bir belə göftar ilə bəhs.
Batdı gül çöhrəsi gülşəndə xəcalət tərinə, Səbəb oldur ki, edib arizi-gülnar ilə bəhs.
Hüsnünün rəşki ayın qəlbinə ox vurdu, hilal Görüb əbrulərini etdi kəmandar ilə bəhs.
Bir sənin eşqin üçündür bu qədər fitnəvü şər, Daima könlüm edir dideyi-xunbar ilə bəhs.
Ey Füzuli, nə fərağət yeri var mədrəsədə, Müddəilik törədir ordakı təkrar ilə bəhs.