Ayinə sevər candan rüxsareyi-canani

Ayinə sevər candan rüxsareyi-canani, Bir qayətə yetmiş kim, ayrılsa çıxar cani.

Fəryad ki, əks oldu ol kim görəyim derdim, Ayineyi-rüxsarın lövhi-dili-heyrani.

Ol çahi-zənəxdanda derdim görərəm könlüm, Könlümdə görər oldum ol çahi-zənəxdani.

Azadələrin könlün cəm’ etmiş ikən qəflət, Təprətmə səba, billah, ol zülfi-pərişani.

Yarə qəmi-pünhanım izhar edə bilməzdim, Şadəm ki, rəvan oldu gözdən cigərim qani.

Dərdü qəmi-pünhanim fəhm etdi el ahimdən, Yüz ah ki, faş oldu dərdü qəmi-pünhani.

Hicran gecəsi görgəc duzəx ələmin, bildim Kim, ruzi-qiyamətdir yarın şəbi-hicrani.

Candan keçəli buldum rahət qəmi-aləmdən, Xoş hikmət ilə buldum ol dərdə bu dərmani.

Yarəb, nə səbəbdəndir kim, hiç əsər qılmaz Dildarə Füzulinin fəryad ilə əfğani.