Məh cəmalində niqabi olmasa gər, qəm deyil

Məh cəmalində niqabi olmasa gər, qəm deyil, Şöləyi-rüxsari çünki örtüyündən kəm deyil.

Möhnətü dərdü qəmim məlum deyildir bir kəsə, Çünki bir kəs mən kimi sərgəşteyi-aləm deyil.

Kuyinin torpağına etmiş mələklər səcdələr, Kim ki, xaki-kuyin olmazsa, yəqin adəm deyil.

Qəlb evindən əqlimi eşqin çıxardıb, ey mələk, Böylə divanə mənimlə bir daha məhrəm deyil.

Çini-zülfündə edib məskəni divanə könül, Bir könül yox kim, əsiri-türreyi-pürxəm deyil.

Dərdi-eşqin zövqünü bir kimsə bilməz, sevgilim, Ol səbəbdən bir könül bu dəhrdə xürrəm deyil.

Badəsiz, məşuqəsiz etmə gözəl ömrün tələf, Ey Füzuli, tez keçər, ömrə bina möhkəm deyil.