Cəfadır aşiqə, kəmmərhəmət olarsa nigar
Cəfadır aşiqə, kəmmərhəmət olarsa nigar, Düşün məni nə qədər incidirsən, ey dildar!
Könül əsiri olubdur bənəfşə tellərinin, Onu nə mişk edir cəlb, nə gülü gülzar.
Sənin yolunda mənim qəm elə büküb belimi, Başım ayağə yetib, ey nigari-xoşrəftar!
Səba o sünbül zülfündə aşiyan edəli, Könül quşu bu kəmənddən necə qaçıb qutarar?
Bəlayi-eşqdə zövq olduğun bilincə təbib, Demiş: əlacını axtarma dərdinin, zinhar!
Sənin qəminlə həmişə mən od tutub yanıram, Əcəl də canıma qəsd eyləsə, nə qorxum var?
Füzuli, eşq qəmindən xilas olum demə, sus! Bu zövq həyatda qənimətdi, bilsən, ey hüşyar!