Xalın qəmi gedərmi könüldən füsun ilə
Xalın qəmi gedərmi könüldən füsun ilə, Gözdən bu qarə getmədi seylabi-xun ilə.
Göz yaşın axdı qəlbimə bu çak sinədən, Qaldı hərarəti yenə dərdi-füzun ilə.
Dağ ilə ülfət eylədi Fərhad bir zaman, Köçdüsə, qaldı xatirəsi Bisütun ilə.
Cismi-zəif tab elədi ahə, bilmənəm, Torpaq necə kül olmadı suzi-dərun ilə.
Saqi, əlac qıl mənə kim, dərdü qəm tozu, Getməz könüldən indi meyi-laləgun ilə.
Yüz dəfə dövr qıldı fələk, bəxtimin sapı Bir yol açılmadı bu düyüm bəxti-dun ilə.
Etmiş Füzuli eşqdə könlündən əlvida, Aqil odur ki, getmədi əhli-cünun ilə.