O yarın gül üzarında, gönül, bir xarə yetdim mən

O yarın gül üzarında, gönül, bir xarə yetdim mən, Şükür Allaha, işsiz qalmadım, bir karə yetdim mən.

Bu gülşən içrə gülbün tək cəfayi-cövr gərdundan Ciyər qanı yeyib, ta bir gül üzlü yarə yetdim mən.

Səgi-kuyin ürəklə, göz qanilə çünki seyd etdi, Şikari bir itəm, bir ahugöz dildarə yetdim mən.

Saçın dövründə mən düşdüm əcəb girdabi-əşk içrə, Nə bakim çərx cövründən, mətin divarə yetdim mən.

Mənə pünhani-qəm nəqdin əmanət verdi gülrüxlər, Gözəllər içrə oldu etibarım, varə yetdim mən.

Yetər tənhalığında çün xəyalın həmdəmi-razım, Sənə yox ehtiyacım, başqa bir qəmxarə yetdim mən . Füzuli, dərdimi sayəm bilir, gər kimsə bilmirsə, Şükürlər kim, özüm tək bir təvazökarə yetdim mən.