Afət olsan da, könülsən, cismsən, cansan mənə

Afət olsan da, könülsən, cismsən, cansan mənə, Mən sənə dostam, nədir illət ki, düşmansan mənə.

Ey mənim canım, nə xeyri, eyləsəm meyli-həyat, Sən ki, canımsan, belə namehriban olsan mənə.

Yusifin hüsnü zaman keçdikcə mindi qiymətə, Ey qoşan qiymət dalınca, mahi-Kənansan mənə.

Şəmsən, atəşsən, olmaz kim, gəzəm səndən uzaq, Qəlbimə nur bəxş edən bir mahi-tabansan mənə.

Həsrətində şam kimi yandım, gözəl, bir halda kim, Sən işıqlı bir səhərsən, afəti-cansan mənə.

Qəm baharında açan bir laləyəm, sən jaləsən, Göz yaşımsan damənimdə, ləlü mərcansan mənə.

Ey Füzuli, eşqdə tək sən çəkirsən qibtəmi, Öylə isə sən şəriki-dərdi-hicransan mənə.