Qəzəl

161 Nə xoşdur arizin dövründə zülfi-ənbərəfşanın Qəzəl 162 Ey müsəvvir, yar timsalinə surət vermədin Qəzəl 163 Çərx hər ay başına salmış qaşından bir xəyal Qəzəl 164 Mülki-hüsnün böylə zalim padişahi olmağıl Qəzəl 165 Bəs ki, zə’fi-ruzədən hər gün bulur təğyiri-hal Qəzəl 166 Eylə müstəsna gözəlsən kim, sənə yoxdur bədəl Qəzəl 167 Ey rüxün qibleyi-can, xaki-dərin Kə’beyi-dil Qəzəl 168 Hiç sünbül sünbüli-zülfün kimi mişkin degil Qəzəl 169 Üzünü güzgüyə qeybətdə oxşadan qafil Qəzəl 170 Canə basdım qönçəvəş peykanını, ey tazə gül Qəzəl 171 Rəhrövi-irfanə bəsdir sağərü saqi dəlil Qəzəl 172 Degilsən çoxdan, ey gərdun, cəhan seyrində yoldaşım Qəzəl 173 Tənimdə zəxmi-tiğin çeşmi-xunəfşanə bənzətdim Qəzəl 174 Eşqdən canımda bir pünhan mərəz var, ey həkim! Qəzəl 175 Qəmindən başə dün həsrət əlilə ol qədər urdum Qəzəl 176 Dəhənin şövqünü cansuz güman etməz idim Qəzəl 177 Bir qul oğılani könül mülkünə sultan etdim Qəzəl 178 Nurini mah mehri-rüxündən alır müdam Qəzəl 179 Pənbeyi-daği-cünun içrə nihandır bədənim Qəzəl 180 Faş qıldın qəmim, ey dideyi-xunbar, mənim! Qəzəl