Qəzəl
688 əsər · Klassik Şərq şeiri; beytlərdən ibarət, rədifli
521 Sənin qəminlə, gülüm, biqərar olubdur dil
522 Göz könüldən, qəlb gözdən çox, inan, istər səni
523 Qaşların sevdasına könlüm düşübdür müttəsil
524 Tel üstündən başa taxmış çələng ol məhliqa güldən
525 Sabah bayramdır, ey ömrüm, aman ver, eyləmə təcil
526 Gülüm, yolunda qəmi bihesabdır könlün
527 Məgər ki, quş dilin anlar qızıl gül
528 Tökülüb zülfi-pərişan üzünə halə misal
529 Kirpiyindən qanlı bir köynək geyinmişdir tənim
530 Muradə yetmədən kuyindən, ey siminbədən, getdim
531 Lalə üzlü o gözəlsiz yerim olmuş külxən
532 Sənin qəmində əsiri-qəmü bəla oldum
533 Gözəllər eşqinə düşdüm, nə çox cövrü cəfa gördüm
534 Bircə an çıxmadı başdan qəmin, ey taci-sərim
535 O qıvrım saçlarından min cəfa çəkdim, kədər gördüm
536 Deyil kirpik bu kim, qan ilə qəltan, ey nigar, etdim
537 Oxladın gər sinəmi, ondan deyil bunca fəğan
538 Qurumaz gözlərimin yaşı mən ölsəm də əgər
539 Məni fikirlə elə məhv edib o qönçədəhan
540 Varlıq qapısın mən üzümə bağladığımdan