Qəzəl
688 əsər · Klassik Şərq şeiri; beytlərdən ibarət, rədifli
221 Ta sirişki-dideyi-Fərhadi gördü laləgun
222 Cəm’ könlün dövr cövründən pərişan olmasın
223 Topraqdən götür məni, ey əşki-laləgun!
224 Bari-möhnətdən nihali-qamətin xəm olmasın
225 Gör sirişkim şəbi-hicran, demə kim, qandır bu
226 Nihali-dərddir Məcnun, yer etmiş sayəsin ahu
227 Bülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizu
228 Rəməzan oldu çəkib şahidi-mey pərdəyə ru
229 Əgər çıxsaydı dərdin cismdən, derdim ki, candır bu
230 Aşiq oldum yenə bir tazə güli-rə’nayə
231 Olsaydı məndəki qəm Fərhadi-mübtəladə
232 Istədim mərhəm oxundan cigərim yarəsinə
233 Bağə gir, bülbülə ərzi-güli-rüxsar eylə
234 Uyub ahuyə düşdü mişk Məcnun tək biyabanə
235 Ey dili-sərgəştəvü şikəsteyi-valeh!
236 Daraldır qönçə həlqin, dürci-lə’lin gəlsə göftarə
237 Rəhm et, ey şəh, məni-dərviş çəkən ahlərə
238 Yenə ol mah mənim aldı qərarım bu gecə
239 Nihali-sərvdir qəddin, qaşın nun ol nihal üzrə
240 Müshəf demək xətadır ol səfheyi-cəmalə