Degilsən çoxdan, ey gərdun, cəhan seyrində yoldaşım
Degilsən çoxdan, ey gərdun, cəhan seyrində yoldaşım, Nola xəm olsa qəddin, səndən artıqdır mənim yaşım.
Tərazuyi-əyari-möhnətəm bazari-eşq içrə, Gözüm hər dəm dolub, min daşə hər saət dəgər başım.
Sirişkim al, bağrım parə, bir kuhi-bəlayəm kim, Həmişə laləvü lə’l ilə rəngindir içim, daşım.
Mənə manənd bir divanə surət bağılamaz, guya Qələm sındırdı, təsvirim çəkəndən sonra nəqqaşım.
Füzuli, xazini-gənci-vəfayəm, ol səbəbdəndir, Gühərlər tökdü israf ilə bu çeşmi-gühərpaşım.
Lüğət: Gərd – toz; Sirişk – göz yaşı; Manənd – kimi, bənzər; Xazin – xəzinəçi