Qəzəl

321 Qarət etdi yuxumu, uyquma gəldi gecə yar Qəzəl 322 Nə qalıb məndə dilü din, nə də ki, səbrü qərar Qəzəl 323 Mən qəmə öyrənmişəm, biqəm mənə lazım deyil Qəzəl 324 Cəmalın bir günəş tək parladı, nəm qoymadı canda Qəzəl 325 Gər öləndən sonra kuyin etsələr mədfən mənə Qəzəl 326 O yarın gül üzarında, gönül, bir xarə yetdim mən Qəzəl 327 Dünyaya gəlmişik, qəm ilə həmdəm olmuşuq Qəzəl 328 Asiman, sinəni ahım gecələr aldı nişan Qəzəl 329 Utanmaqdan deyil, açmaz söz ol şirinzəban bizdən Qəzəl 330 Səbəb var, istərəm daim xəti-rüxsari-xubani Qəzəl 331 Afət olsan da, könülsən, cismsən, cansan mənə Qəzəl 332 Gülrüxüm, sərvqədim, canına canimdı fəda Qəzəl 333 Salmasaydı bəndə gər ol türreyi-pürxəm məni Qəzəl 334 Mənim əhvalıma rəhm eyləməzsən, ey gözəl, bir an Qəzəl 335 Möhnət odilə şəm misal od tutub tənim Qəzəl 336 Bu qədər məndə həvəs kim, qədi-rənadən olub Qəzəl 337 Qəddi-balana baxanda bir bəla gördüm səni Qəzəl 338 Kimsə bizə hicran gecəsində güzər etməz Qəzəl 339 O qara zülfünü gəl açma sən, ey nazlı nigar Qəzəl 340 Tərki-dünyalıq nədir, təqva nədir? – biz bilmərik Qəzəl